ไปส่งรายงานมาแล้วจ้า
รายงานอะไร? มันคือ 帰国後のレポートค่ะ แค่2แผ่นเอง เหมือนเป็นเรียงความซะมากกว่า
ต้องเขียนอะไรบ้าง?
เขาบังคับมาว่า ให้เขียนรายงานเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลง หรือพัฒนาการของตัวเอง
ว่าเราพัฒนาขึ้นไหม? ยังไง? หลังจากกลับจากญี่ปุ่น สิ่งที่ไปเรียนมาช่วยอะไรในการเรียนที่ประเทศบ้าง
อีกข้อนึงคือ เขาให้เราเอาเรื่องทุนไปรายงานที่มหา'ลัยค่ะ
แล้วก็ให้เขียนว่าคนฟังได้แรงบันดาลใจอะไรบ้าง มีฟีดแบคกลับมายังไง
อะไรประมาณนี้
ก็แถๆ ไถๆ ไป
โดยได้ความช่วยเหลือจากอาจารย์ที่คณะ ให้ช่วยจัดงานบรรยายให้น้องฟัง
และช่วยสัมภาษณ์เรา เพื่อเอาไปตอบในใบสำรวจที่ได้รับมาค่ะ
หลังจากกลับมาจากญี่ปุ่น คำถามที่มักโดนถามบ่อยๆ คือ
ญี่ปุ่นเป็นยังไงบ้าง?
สนุกมั้ย?
และอื่นๆ
ซึ่งแรกๆ ก็ไม่รู้จะตอบยังไงดี...คือมันดีมากกกกก สนุกมากกกก
และพอโดนถามบ่อยๆ ก็เริ่มพยายามหาคำตอบมาตอบ ฮาาา
ญี่ปุ่นเป็นยังไงบ้าง?
...ญี่ปุ่นดีมากค่ะ... โดยเฉพาะเรื่องการคมนาคม ความสะอาดและเรื่องผู้คน
เรื่องคมนาคมนี่ พูดได้เลยว่า ดีมากจริงๆ เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้ไม่อยากกลับมาเมืองไทย ฮาา
เพราะอะไร...เพราะการคมนาคมของเมืองไทยน่าเบื่อมาก อย่างที่หลายๆ คนทราบดี...
บ้านเรา รถติดมาก มากแบบไม่น่าให้อภัย ติดน่าเบื่อ และไม่รู้ว่าจะติดถึงเมื่อไหร่
รถเมล์ก็มาช้า รอให้ตายก็ยังไม่มา พอมาก็ไม่จอดบ้าง ขับเลยป้ายบ้าง ต้องแย่งกันขึ้น แออัดสุดๆ
รถไฟก็ไม่มีเวลาบอกว่าจะมาตอนเมื่อไหร่
อย่างรถไฟใต้ดินมันเพิ่งมีเวลาบอกก็จริง แต่จะบอกเอาตอนใกล้จะมา ว่า อีกห้านาที...อะไรประมาณนั้น
ซึ่งที่ญี่ปุ่น รถไฟเขาเยอะมาก ไปไหนก็สะดวก (ถึงจะซับซ้อนก็เถอะ แต่ได้วางแผนดีนะ)
รถทุกสิ่งอย่างมีเวลาบอกว่าจะมาเมื่อไหร่ และมาตรงเวลามาก
รถก็ไม่ติด...คือ รถติดบ้านเขา คือเหมือนเวลาที่ถนนบ้านเราเป็นปกติน่ะค่ะ หยุดบ้างอะไรบ้าง
ปกติรถนี่แล่นปรื๊ดดดดดดด
เรื่องความสะอาด
บ้านเขาสะอาดมาจริงๆ...แต่หาถังขยะยากมากเลยนะ จนต้องหิ้วขยะเดินไปเดินมาเพื่อหา่ (ฮาา)
ขยะบนพื้น มันก็ต้องมีบ้าง แต่นานนานนนนนนนนนนนนน ทีถึงจะเจอ แล้วก็ไม่ได้เจอแบบน่าเกลียดอะไร
เรื่องผู้คน...
อันที่จริง...คนญี่ปุ่นก็อาจจะทำเป็นใจดี มีไมตรี เพื่อสร้างอิมเมจ หรืออะไรก็แล้วแต่
เราไม่สนใจ เพราะจริงๆ มันก็เป็นกันทุกคน
แต่ว่า เขานอบน้อมมากกก พนักงานน่ารักค่ะ (มีบ้างที่หยิ่งๆ...) แต่ว่าที่เราเจอนะ ส่วนมากกกกเขาจะดีมากกก
แต่ว่า(อีกรอบ) พอรู้ว่าเราเป็นคนต่างชาติแล้วอึ้งๆ เงียบๆ ไม่กล้าพูดด้วยก็มีเยอะ ฮาาาาา
ด้วยนิสัยคนญี่ปุ่นหรือเปล่า? แบบว่า เจอคนนอก(外？)แล้วจะรู้สึกแปลก ทำตัวไม่ถูก ฮาา
แต่คนที่พอรู้ว่าเราเป็นคนต่างชาติแล้วช่วยเหลือตลอดก็มีเยอะ
อย่างเช่นพี่ที่ไปรษณีย์ ช่วยส่งหนังสือกลับมาไทย เขาเหมือนพยายามหาวิธีที่ดีที่สุด และถูกที่สุดให้
สีหน้าตอนที่พี่เขาช่วยนี่ จริงจังอย่างแรงงงงง (ปลาบปลื้มมมมม)
กลับมายังไม่ถึงเดือนดี (แต่ทุกวันนี้ก็ยังทำตัวไร้สาระอยู่ค่ะ ถ้าไม่นับเรื่องทำรายงาน(เรียงความ) และไปช่วยงานอาจารย์) ก็ยังคิดถึงที่เซนเตอร์อยู่ค่ะ
คิดถึงห้องที่เคยอยู่ คิดถึงอาจารย์ที่นั่น คิดถึงเพื่อนๆ และสิ่งที่ทำร่วมกันที่นั่น
เป็นความทรงจำที่ดีมากๆ ดีใจมากจริงๆ ที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมนี้
รักเจแปนฟาวเดชั่นนนนนน > <
