Snowy's Japanese World

 
もしもし、俺だけど。あのな、ワイトデイのことなんだけどさ。お前、どっか行きたいとこがあるか？は？俺に任せる？っ…そっか？本当にいいんだ？俺に任せて。へへ、じゃ、決めたった！ってことで、３時に駅の前のいつもとこで待ち合わせな。遅れんじゃねえぞ。は？どこに行くのかって？今頃言っても遅い。もう決めたからな。場所もなにするかも全部内緒！じゃ、切るからな。遅れるなよ。

 

... อ่านต่อ และฟังได้ที่นี่ค่ะ ^^ (แกะเองแล้วไปเจอ...เลยเลิกแกะ...อีกแล้วค่ะ ๕๕๕)

 

ฮัลโหล ฉันเอง

คือว่า วันไวท์เดย์น่ะ เธอมีที่ๆอยากไปอยู่รึเปล่า?
หืม? ให้ฉันเลือกเลย? งั้นหรอ ให้ฉันเลือกได้เลยจริง ๆ เหรอ? แหะๆ งั้น เลือกได้ละ！

บ่ายสามเราไปเจอกันที่หน้าสถานีรถไฟที่เดิมนะ อย่าสายล่ะ
หา? ไปไหนน่ะเหรอ? ช้าไปละ ฉันตัดสินใจเลือกไปแล้วน้า จะไปไหน ทำอะไร เป็นความลับ!
นี่ จะวางแล้ว ห้ามสายนะ

 
เฮ้~! ฉันอยู่นี่
ช้าจัง เธออะ หะๆ...ล้อเล่น ๆ! ไม่ได้รอนานหรอก ฉันเพิ่งมาถึงเหมือนกัน
หา? ทำไมดูมีความสุขจัง？มะ...มีความสุขอะไรเล่า
จะไปที่ไหนน่ะเหรอ？อืม...ก็นะ... ไปถึงเดี๋ยวก็รู้เอง  นี่...อย่ามัวเหม่อสิ ไปกันได้แล้ว
ใกล้ถึงแล้วล่ะ ใกล้แล้ว...เอ๊ะ? แปลกจัง...น่าจะเป็นที่นี่นี่นา...
สะ...สบายมากกก ไม่ได้หลงท้างง เธอช่วยหันไปข้างหลังหน่อยสิ
ทำไมน่ะเหรอ? เหอะน่า
(เปิดแผนที่?)ไปตรงนั้น แล้วจะมีนั่น อ่อ แล้วก็เลี้ยวตรงนี้
โอ้ว โอเค้  หันมาได้แล้ว
จากเส้นนี้เดินตรงไปล่ะ
หา? เมื่อกี้ทำอะไรน่ะเหรอ? เอ๊ะ? ได้ยินเสียงเปิดหนังสือ?　คะ...คิดไปเองม้างง หนังสือแนะนำเดทน่ะฉันไม่อ่านร้อกกก   ช่างมันเถอะ!  ไปๆๆ
โอ๊ะ! ที่นี่แหละ ๆ!
ใช่แล้ว  จุดนัดเดทที่เพิ่งสร้างเสร็จล่ะ  คนมาเยอะมากเลยนะ
โห  มีแต่คู่รักจริง ๆ ด้วยแฮะ...
อะ  ทุกคู่จับมือกัน ควงแขนกันเดิน... น่ะๆๆๆๆๆ นั่นสินะ!
นี่!~ พวกเราก็...เอ่อ...จับมือกันบ้างมั้ย?
จะอายอะไรเล่า! เร็วสิ ไม่เป็นไรหรอก ยื่นมือมาสิ
โธ่เอ๊ย จริง ๆ จะจับมืออย่างงี้เงียบ ๆ ตั้งแต่แรกก็ได้...
 หึ...ฮะๆๆๆๆๆๆๆๆ  ไปกันเถอะ

ได้เดินแบบนี้แล้วได้เห็นอะไรเยอะเลยน้า  นี่ หยุดพักกันกันเถอะ เหนื่อยใช่มั้ยล่ะ?
ไม่เป็นไรเหรอ  ไม่เห็นต้องฝืนเลย  ฉันขอสั่ง  นี่ นั่งตรงนี้เลย
หา? อยากกินไอติม? ทำไมจู่ ๆ อยากกินขึ้นมาล่ะ
อยากเป็นเหมือนคู่อื่น....อ๊ะ! คู่อื่นเขากินไอติมกัน ...ชะ...ช่วยไม่ได้  งั้นรอตรงอยู่ตรงนี้นะ จะไปซื้อมาให้
อะ! ซื้ออันที่ใหญ่ที่สุดมาให้เลยนะ ลูกล่างสุดเป็นวนิลา แล้วก็เป็นรสสตรอเบอรี่ แล้วก็เป็นรสมะนาว เอ่อ ซื้อมาหลายรสปนกันแบบนี้ไม่เป็นไรใช่มั้ย  มันก็มีหลากหลายเหมือนกับรสชาติของวัยรุ่นน่ะนะ  เฮ้ย  ฉันนี่เหมือนตาลุงเลย  เอ้า ลองกินดูสิ
ฮึ? อร่อยเหรอ? แหะๆ ดีจัง
ยะ...ยืนมาทำไมเนี่ย  ลองชิมดูสิ?  คะ...คนอื่นเขามองอยู่นะ   อ้าว! เอากลับไปทำไมอะ  ไม่ได้พูดสักหน่อยว่าจะไม่กิน...
เอ๊ะ? “ป้อนหน่อย”เหรอ? จะบ้าเรอะ!น่าอายจะตาย... ละ...เลิกทำไมเล่า ฉันไม่ได้พูดว่าจะไม่ทำสักหน่อย...
เฮ้ย...อย่ายื่นพรวดมางี้สิ  ช่วยไม่ได้น้า...อะ...มาสิ......มาสิ! อ้าปาก!
อร่อยเหรอ? อร่อยรึเปล่าไม่รู้แล้ว รู้แต่ว่าอายแล้วตอนนี้!  แต่ว่ารสสตรอเบอรี่กับมะนาวรวมกันแล้วเปรี้ยวๆหวานๆดีนะ　เหมือนรสชาติของพวกเราตอนนี้เลยไม่ใช่เหรอ ไรงั้น  นี่ฉันพูดอะไรอยู่เนี่ย ฮะๆๆ โครกๆๆ (สำลักซะได้นะคุณ = =”)
หมะ...ไม่เป็นไร  ช่วงนี้สภาพร่างกายฉันแข็งแรงนะ  ต่อหน้าเธอฉันไม่ทำตัวน่าสมเพชให้เห็นเด็ดขาด  เพราะงั้นไม่ต้องเป็นห่วงนะ  นะ...แต่ว่า ขอบคุณนะ ที่เป็นห่วง....

 
เอ่อ...นี่  ถ่ายรูปกันมั้ย?？อยากจะเก็บไว้เป็นที่ระลึกน่ะ
บ้าน่ะ  อายอะไรเล่า  หา?  ถ้านิดเดียวก็ได้? งั้นเหรอ? ขอบคุณนะ
เอาล่ะ  จะถ่ายละนะ  ยิ้มม
กล้องจะตัดภาพแค่สิ่งที่อยู่ในกล้องเท่านั้น ทำให้กลายเป็นโลกอีกใบหนึ่ง ที่ไม่ว่าใครก็เข้าไปไม่ได้　โลกของฉันเท่านั้น   แล้วก็ เป็นของเธอด้วย
ไม่ได้นะ  ยิ้มอีกหน่อยสิ  ไม่ต้องอาย  อ้า อย่างงั้นแหละ
แต่ว่า  มันดูแปลก ๆ ไงไม่รู้สินะ  หึ หะๆๆ หน้าแปลกอะ!　หะ...เฮ้ย! จะหันไปทางนู้นทำไมเล่า! บอกว่าหน้าแปลกเลยงอนเหรอ?　ล้อเล่นชัวร์อยู่แล้วง่า  ขอโทษ  อย่าโกรธนะ หันมาเถอะ
นั่นแหละ ค่อยๆ หันมานะ
ฉันไม่เคยคิดว่าหน้าเธอแปลกสักนิด แต่เธอน่ะ...น่ะ...น่ารัก...ที่สุดในโลกต่างหาก...
แค่เธอยิ้มให้ ฉันก็มีความสุขสุดๆ แล้วล่ะ  คิดดูแล้ว ช่วงเวลาชิลๆ แบบนี้ก็มีความสุขดีเหมือนกันเนอะ？ ฮะๆๆๆ
นี่  ถ่ายออกมาสวยมากเลย　แต่ก็เป็นเพราะรอยยิ้มสุดวิเศษของเธอนั่นแหละนะ
หา? เพราะรอยยิ้มของฉัน?＊ บะ...บ้าน่ะ!  ฉันอายนะ
ก็ใช่น่ะสิ พอถูกยอก็จะ เป็นอย่างงี้แหละ＊　ฮะ ๆ  แต่ฉันนี่ก็ซื่อบื่อจริง ๆ นะ เรื่องยาก ๆ หรือคำพูดที่ฟังมาอะไรพวกนั้นน่ะ พูดไม่ได้เลย แต่มีสิ่งนึงที่ฉันพูดได้นะ  ว่าฉันน่ะ...ฉันน่ะรักเธอมากกว่าใครในโลกนี้
ฮึ? “ขอบคุณ” เหรอ? ฉะ...ฉันต่างหากที่ต้องพูด 

อะ ใช่! วันนี้วันไวท์เดย์ เอ่อนี่...ของขวัญให้เธอ　ท...ที่จริงมันโคตรน่าอายเลย แต่ว่า...นี่ เป็นแบบเดียวกับที่ฉันอยู่ที่คอ...สร้อยนี้ฉันเลือกมาเป็นคู่...((<<ซื้อสร้อยมาใส่คู่กันนั่นเอง))
ดีใจเหรอ?　ค่อยยังชั่ว!! ฉันน่ะ ไม่คิดว่าเธอจะดีใจขนาดนี้
นี่...มาใกล้ ๆ หน่อยสิ?
ฮะๆๆ  โทษที  ฉันดีใจไปหน่อย เผลอจูบไปซะแล้ว
ป...ป่านนี้แล้วเหรอเนี่ย  เดี๋ยวไปกินข้าวเย็นกันเถอะ  เธอก็คงจะหิวแล้ว
งั้นเหรอ  หิวแล้วใช่มั้ย　เยี่ยมมม  ไปหาอะไรอร่อย ๆ กินกันเถอะ
นี่  จับมือนะ...
นี่ คือว่านะ...จูบเมื่อกี้น่ะ มีรสหวานของไอติมด้วย
หา? “อะไรนะ” เหรอ? ...มะ...ไม่มีอะไร! ไปเถอะ!

ปล. เหมือนคนจีนจะแกะผิดด้วย? วี่จะลองแก้นะคะ ไม่รู้หูเพี้ยนด้วยเปล่า = =” (บางที่แค่พิมพ์เกิน หรือพลาดนะ จะไม่แก้นะ) จะแก้ที่มันทำให้ความหมายเพี้ยนนะคะ

＊あそこにあれがあるから。

*こんな安上がりなやつ << เขาลืมยัตสึ...แต่ไม่รู้จะแปลยังไงอยู่ดี = =” พยายามฟังอีกรอบแล้ว...คงงี้มั้ง...??

＊俺の笑顔があったから
＊まやかちまうだよ。＞＞อันนี้ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่น่าจะเป็นงี้มากกว่า...(เพราะที่เขาแกะมาแปลไม่ออกง่ะ...หรือเราโง่เอง T^T)แต่ก็แปลไม่ออกอยู่ดีก้า~~

 

งืม...งี้ดีมั้ย? ไม่สินะ   โอ้ว แล้วนี่ล่ะเป็นไง? เลือกทรงผมไม่ได้สักทีน้า...
อะ ทำให้ยุ่ง ๆ ขึ้นอีกหน่อยดีกว่า ไม่งั้นคงจะดูไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่มั้ง แถมดูไม่เป็นฉันด้วย
แถว ๆ นี้ทำให้ชี้ ๆ สักหน่อย...โอเค้  ประมาณนี้คงได้มั้ง
เครื่องประดับที่เข้ากับชุดวันนี้...เดทกับยัยนั่นทั้งที เงินละกัน เลือกได้ล่ะ
ว่าแต่ ยัยนั่นจะใส่อะไรมานะ?

อะ! ไม่ใช่ว่า...สะ..ใส่ชุดคะ..คอลึก...มาหรอกนะ!!! แบบ...มะ..มันก็ชอบอยู่หรอก(= =!)...แต่ ไม่ว้อย!พอๆ!ยัยนั่นออกจะน่ารัก เดี๋ยวจะโดนไอ้บ้าคนอื่นมามองได้นะ
คิดบ้าไรอยู่วะเรานี่... แต่แหม...ยัยนั่นจะแต่งตัวยังไงมาก็ดีหมดแหละ
จะได้เวลาแล้วสินะ ...ไม่ดิ   เพิ่งไม่กี่โมงเองเหรอวะ เวลาเดินช้าชะมัด!
เออใช่ ยัยนั่นตื่นยังนะ  แต่ก็ตื่นสายบ่อยนี่น้า  ลองโทรไปดีกว่า

(เสียงโทรศัพท์)
เอ๊ะ? ทำไมยัยนั่นไม่รับสักทีฟระ?

อะ...ฮาโหล ฉันเองงง
เอ๊ะ? ไม่ใช่ละ
ไม่ใช่ว่าเธอนอนอยู่นะ
ตื่นสายจริงดิ๊?
เธอนี่  ช่วยไม่ได้แฮะ...ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอโทษหรอก ก็คิดอยู่แล้วว่าต้องเป็นงั้นเลยลองโทรหาดู
รู้แล้วน่า ไม่ต้องคิดมาก ค่อย ๆ เตรียมตัวแล้วค่อย ๆ มาก็ได้ ไม่เห็นต้องรีบ
อีกอย่าง คิดซะว่านี่ก็เป็นช่วงเวลาหนึ่งในการเดทของเราก็แล้วกัน
นี่ จะวางแล้วนะ ไว้เจอกัน

ยัยนั่นถึงจะดูจริงจัง  แต่ก็มีแอบหลุดบ้างเหมือนกันละนะ....  *เวลาแบบนี้นี่แหละ ฉันจะต้องแสดงให้ยัยนั่นเห็นความเป็นผู้ใหญ่ของฉัน ยัยนั่นคงหน้าหงอยมาแน่ ๆ ฉันจะต้องทำให้ยัยนั้นหัวเราะให้ได้ ไม่งั้นคงกลายเป็นวันที่น่าเบื่อแย่เลย
แล้วนี่ ฉันจะฆ่าเวลายังไงดีเนี่ย อะ ใช่! มีนิตยสารที่อ่านค้างไว้นี่นา
อะ อยู่นี่ไง  หืม? คอร์สเดทแนะนำงั้นเหรอ?
คอร์สตามรอยประวัติศาสตร์ในบรรยายกาศสบาย ๆ หรอ? ยาวจังน้า~เอ๊ะ？ไปเรียนประวัติศาสตร์เรอะ？อึ่ย ขนลุก* ... หืม？คู่รักหนุ่มสาวห้ามพลาด！จุดนัดเดทสุดสวีทวี้ดวิ้ว？*
ตั้งชื่อซะเว่อร์...แต่ก็น่าจะดีแฮะ  ดี...อี...เหมือนกัน...นะ ง่วงแล้วง่ะ  เพราะตื่นเร็วไปหน่อยงั้นเหรอ？

 
…
 
คร้าบ หวาดดีคร้าบบ หา? ฉันเหรอ? ทำไมเหรอ? หา? ตอนนี้อยู่ไหนน่ะเหรอ? อยู่บ้านสิ
เออ ว่าแต่ ป่านนี้แล้วเหรอเนี่ย...เฮ้ย! ป่านนี้แล้วเรอะ!!
เผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้! ข...ขอโทษ! ไปเดี๋ยวนี้แล้ว เอ่อ เดี๋ยวอีกสามสิบนาทีกับอีกหนึ่งนาที*นะ นะ รอด้วยนะ  ขอโทษจริง ๆ !
ฉิบแล้วว ถ้ายัยนั่นโกรธล่ะก็ โคตรน่ากลัวววว
ไม่ใช่เวลามาพูดถึงมาดผู้หญ่งผู้ใหญ่แล้ววว！
 
Note:

 
   *しっかりしてるようでたまに抜けていくからなぁ。อันนี้แปลไม่ออก = =”ได้ความอนุเคราะห์จาก ลาปุม(ปอมเม่ La Pomme)มาว่าน่าจะแปลประมาณนี้ฮะ <_ _> เกลียดอิ “しっかり”นี่จริง ๆ = =”
   *ヘコんだ顔 >> มันคือหน้ายังไง = =” พยายามหาใน google มาแล้ว...ดูบริบทน่าจะประมาณนี้??
   *蕁麻疹出そう <<มันแปลว่าลมพิษขึ้น?...เป็นอาการคัน ๆ ในที่นี้คงประมาณว่า “อี๋ ได้ยินแล้วคันขึ้นมาเลยว่ะ” “อี๋ ขนลุก!” ...อาการไม่ถูกโรคกับอะไรบางอย่าง...อะไรประมาณนั้น
   *いちゃいちゃウキウキ＜＜คำนี้น่าสนใจดี ๕๕๕ แปลว่า จู้จี้+cheerful รวมกันแล้วก็..สรรคำไม่ถูก ๕๕๕
   *ประมาณว่า สามสิบนาทีในการเดินทาง อีกหนึ่งนาทีสำหรับวางสาย ไรงั้น= ="

 

 

จิ้มที่นี่เพื่อฟังและดูบทนะคะ^^
(ของคนจีนค่ะ...ตอนแกะไม่ได้ก็ลองเสิร์ชดู เจอ เลยเลิกแกะต่อเลย ๕๕๕)

 

 

ฉ...ฉันชอบเธอนะ...ไม่ได้ยินงั้นเหรอ?

ก็...ก็บอกว่าชอบไงเล่า!

ข...ขอโทษ ฉันพูดไม่เก่งก็เลย เอ่อ... แต่ว่า ฉันชอบเธอจริง ๆ นะ!

 

นี่ รู้เรื่องของฉันอยู่แล้วใช่ไหม ฮึ? รู้?...แต่ว่า ‘ช่วยแนะนำตัวเองหน่อย’ งั้นเหรอ?

เธอนี่นะ!...เปล่า ช่างเถอะ   มา! จะบอกให้ ฟังดี ๆ แล้วกัน!

 

ชื่อของฉันคือ นานามิ คานาตะ ม.5 สายดาราศาสตร์ เกิดวันที่ 18 มีนาคม ราศี...คงไม่ใช่ว่าไม่รู้หรอกนะ ใช่มั้ย? หืม...ใช่ ราศีมีน ก็รู้นี่นา...ส่วนกรุ๊ปเลือด ก็ B

หืม? นิสัยของราศีมีนเหรอ? เฮ้อ ช่วยไม่ได้ ถ้าอยากรู้ก็จะบอกให้ แต่จะไม่พูดซ้ำแล้วนะ ฟังให้ดี ๆ ล่ะ!

คนเกิดราศีมีนน่ะ ค่อนข้างจะเป็นพวกใช้ความรู้สึก ไม่ใช่พวกใช้เหตุผล ก็เลยมักจะทำอะไรด้วยอารมณ์น่ะ

แต่ว่า เพราะเป็นพวกใช้ความรู้สึก ก็เลยชอบพวกงานศิลปะ ความสวยความงาม แล้วก็ให้ความสำคัญกับโลกทัศน์ของตัวเอง เลยมักจะมุ่งไปทางงานสร้างสรรค์ไงล่ะ ฉันก็เป็นอย่างนั้นหรือเปล่าน้า

แต่ที่น่าปวดหัวก็คือ ทั้ง ๆ ที่ให้ความสำคัญกับโลกทัศน์ของตัวเอง แต่ทำไมกลับไม่ชอบอยู่คนเดียว แล้วก็ชอบดึงเอาเรื่องรอบตัวเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยอยู่เรื่อย ก็มีนิสัยอะไรประมาณนั้นด้วยน่ะ

 

นิสัยส่วนนั้นก็อาจจะน่ารำคาญไปสักหน่อย แล้วก็กับคนที่ชอบเนี่ยก็จะต้องให้คอยดูแลทุกอย่างจนอีกฝ่ายแทบจะไปไหนไม่ได้เลย

จะว่าไป ก็แอบเหมือนปีศาจตัวน้อยเลยเนอะ ฉันก็เหมือนปีศาจน้อยด้วยใช่มั้ยล่ะ?
หา? ไม่เหรอ? เออช่างเถอะน่า!

ก็...ก็นั่นแหละ นิสัยของราศีมีนก็ประมาณนั้น เข้าใจยัง?

ค่อย ๆ เข้าใจเรื่องของฉันทีละนิดก็ได้...ไม่สิ...เข้าใจด้วยนะ!!

ฉันก็อยากรู้เรื่องของเธอเหมือนกันนะ

ความรู้สึกที่มีต่อเธอน่ะ ฉันไม่แพ้ใครหรอก(จะบอกให้)!

 

ปล. ตรง小悪魔(ปีศาจน้อย) ไม่รู้จะแปลไงดีค่ะ = =” ทีแรกฟังเองเป็น 怖いด้วยซ้ำ...(หรือคนจีนจะผิด ๕๕๕ ไม่หรอก = =")

ปล.2 อาจจะแปลเพี้ยนบ้าง = =" แนะนำได้ค่ะ <_ _>