
กลับมาแล้วค่า ^^

หลังจากปิดกีฬามหาลัยไป
(ปั่นงานอื่น)สองอาทิตย์

วันนี้จะมาพูดเรื่อง "จดหมายรัก" อีกแล้ววว
ที่เป็นจดหมายจากฝ่ายชาย
วันนี้เป็นจดหมายตอบจาก
ฝ่ายหญิงค่า!~ เย่!

แต่ก็คงจะรีบมารีบไปค่ะ
ขอเป็น 感想 อย่างเดียวละกัน
ไม่งั้นเดี๋ยวยาวไม่ได้อัพอย่างอื่น ๕๕๕
เกริ่นเล็กๆ
คราวก่อน...จดหมายจากฝ่ายชาย...
เป็นจดหมายเขียนมาขอทราบชื่อ และขอสานสัมพันธ์อะไรประมาณนั้น จึงไปหาโปรมาช่วยเขียนให้ใช่ไหมคะ
พอฝ่ายหญิงได้รับ...
ก็อยากจะตอบปฎิเสธแบบให้นุ่มนวล และทำร้ายจิตใจน้อยที่สุด ((อื่ม......))
จึงไปให้โปร(ซึ่งไม่รู้ว่าเป็น)คนเดียวกันกับที่เขียนจดหมายของฝ่ายชาย เขียนตอบกลับไปให้...
เนื้อหาในจดหมาย
เริ่มต้นด้วยความเห็นใจในความลำบากของอีกฝ่าย ว่า เข้าใจว่าการเขียนจดหมายมานั้นยากมาก (บลาๆๆ)
แล้วก็เกริ่น ๆๆ ต่อไป
จนเข้าเรื่อง...ปฏิเสธแบบอ้อม ๆ ...(แต่เจ็บมาก!)
ตามด้วยการ(ลูบหลัง)ให้ความหวัง และพูดเชิงปฏิเสธ สลับไปมากระทั่งจบ
มีทั้งชื่นชมฝ่ายชายบ้าง ขอบคุณฝ่ายชายบ้าง แต่ก็เป็นเนื้อความที่พยายามจะบอกว่า "มันเป็นไปไม่ได้ค่ะ!"
((แต่สุดท้ายก็คบกัน...))

ความคิดเห็นส่วนตัว
ที่แรกสุด...ได้ยินว่าเป็นจดหมายปฏิเสธ ก็ไม่ได้คิดอะไรมากค่ะ
แต่พอได้อ่านก็เริ่มรู้สึกว่า เขาพยายามรักษาทั้งมารยาท แล้วก็น้ำใจของอีกฝ่ายมาก ๆ
โดยการ "พยายามเข้าใจ" อีกฝ่าย และชวนคุยเล็ก ๆ
แต่...ก็เข้าสู่การปฏิเสธที่เงียบ ๆ อ้อม ๆ เบา ๆ แต่เจ็บรุนแรงมาก!
ด้วยการบอกว่า "แฟนฉันเรียกฉันว่า..." เหมือนจะบอกอีกฝ่ายว่า ฉันมีแฟนแล้วย่ะ ขอโทษที! (เจ็บมะ)
แล้วก็ชวนคุยเรื่องอื่น...เปลี่ยนอารมณ์กันซะงั้น ชมกันบ้างไรบ้าง...แต่ก็เหมือนให้ตัดใจอยู่ในที
แล้วก็พูดเชิงปฏิเสธที่เจ็บกันสุด ๆ อีกรอบว่า "ฉันก็อยากจะไปดูคุณเล่นเซิร์ฟวิงนะคะ แต่ว่านั่นคงจะเป็นฝันของฝันที่ไม่เป็นจริง(เป็นไปไม่ได้)" (แปลแย่มั้ยเนี่ย orz) นัย ๆ ว่า...ฉันคงสานต่อกับคุณไม่ได้นะคะ!
แล้วก็ลูบหลังกันอีกรอบ... "เซิร์ฟวิงนี่ดีจังนะคะ^^" ...(อื่ม...น่าตบมาก...)
แล้วก็ชม ๆๆๆ ให้ความหวังกันต่อไป
โดยส่วนตัว...คิดว่า
จริง ๆ มันก็ได้ผลนะคะ
เพราะว่าคนอ่าน อาจจะรู้สึกเจ็บ แต่ไม่ว่าจะปฏิเสธยังไง ก็ต้องเจ็บอยู่แล้วนี่นะ
แต่ว่า...การเขียนให้ทำร้ายจิตใจน้อยที่สุด... อาจจะไม่ได้มีจุดประสงค์ให้เขาเจ็บน้อยที่สุดก็ได้นะคะ
(เพราะอย่างที่บอก...ยังไงก็เจ็บค่ะ ๕๕๕)
แต่จุดประสงค์แอบ ๆ (ที่แท้จริง)(ในความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ) คงจะเป็น...
ปฏิเสธยังไง ให้อีกฝ่ายเกลียดเราน้อยที่สุด...ก็ได้นะคะ
เกลียดไม่ลงเลยทีเดียว ๕๕๕๕
แล้วอีกส่วนนึง ถ้าพูดถึงตัวจดหมายแล้ว
ทั้งจดหมายของฝ่ายชาย และฝ่ายหญิง...ซึ่งเขียนโดยโปร
เพราะเขาไม่ได้เขียนเอง แต่ก็มีเรื่องราวของเขาอยู่ด้วย
ทำให้ดูเหมือนเราจะเห็นตัวตนของเขาประมาณ 50% โดยประมาณ แชร์กับคนเขียน
(บลาๆๆ)(ตัดจบกันดื้อ ๆ ๕๕๕)
ปล.ไม่ค่อยพูดถึงไวยากรณ์เลย = ='"... ชอบเวิ่นเว้อไปเรื่องอื่นอยู่เรื่อย orz...
ขอโทษค่า~~ (แต่ชอบออกความเห็น ๕๕๕ TwT~)